Wijkcomité Haringrode
Wijkcomité Haringrode, Wijkcomité Klein Antwerpen, Wijkcomité Zurenborg, Wijkcomité Sint-Andries , Wijkcomité Kievit, ……….
In kranten en tijdschriften komen zij regelmatig in het nieuws met plaatselijke acties en activiteiten.
Deze vrijwilligers, samengesteld uit bewoners, hebben als doel de samenlevingskwaliteit en verfraaiing van hun omgeving te verbeteren. Zij zijn één van de kanalen waarlangs de buurtbewoners visies en probleemstellingen naar de overheid kunnen ventileren. Zij hebben niet de eigendunk te spreken voor alle bewoners. Als bewoner en ervaringsdeskundigen ter plaatse zijn zij op de hoogte van de onmiddellijke noden van hun buurt.
Situering Wijkcomité Haringrode
Midden jaren negentig van de vorige eeuw komt de buurt , gelegen tussen Boomgaardstraat, Grote Steenweg en Belgielei , Mercator-Stanleystraat, terecht in een algemeen neerwaarts spiraal van sluipende verloedering.
Directe aanleiding daartoe was de sedert 1993 verlaten site van het Militaire Hospitaal annex arsenaal en de sluiting van het kinderziekenhuis Good Engels.
Door gebrek aan uitbreidingsmogelijkheden en de afschaffing van de legerdienst verhuist het militaire hospitaal naar Neder Over Heembeeck . Enkel de prachtig gerestaureerde tot militaire mess omgevormde apotheek blijft nog jaren een sociale functie vervullen als toevluchtsoord voor verscheidene militaire verenigingen, feestzaal en hotel voor militairen.
In 1998 verhuisde ook het kinderziekenhuis Good Engels naar het moderne Paola kinderziekenhuis dat aanleunt bij het Algemene Ziekenhuis Middelheim. De sluiting van het H.Familieziekenhuis in de Lamorinièrestraat had eveneens de nodige nefaste invloed op de wijk.
De welvarende middenstand met talrijke gespecialiseerde en gerenommeerde winkels, ontstaan rond het militaire hospitaal ( bevoorrading) vindt ook zijn cliënteel bij het grote verloop rond de ziekenhuizen . Zij voldoen aan de hoge eisen van de bourgoisie van de quartier Leopold die er sedert ca 1880 gewend was de nodige kwaliteit te vinden. Talrijke zaken in de buurt hebben de kaap van hun 100-jarig bestaan al lang achter zich gelaten.
De aanslepende politieke beslissingen rond de aankoop en invulling van de ca 8ha beslaande militaire site, de strengere wetgeving voor voedingswaren, het oprukkende fenomeen van de grote supermarktketens en shoppingcentra, de vergrijzing van de middenstand ( vaak familiebedrijven van vader op zoon) en het stilaan verdwijnen van de rijke oorspronkelijke bourgoisie( Quartier Leopold) van de einde 19de en een groot deel van de 20ste eeuw geven de definitieve doodsteek voor de wijk Haringrode.
Terwijl stilaan de wijken Zurenborg en Zuid beginnen aan een heropleving staan de wijken Haringrode en Klein Antwerpen niet meer op de politieke stadskaart en wordt de situatie steeds schrijnender. Nieuwe investeerders worden afgeschrikt door de kankervlek die de militaire site ondertussen wordt en die door zijn centrale ligging, de wijk in vier splitst.
Decennia lang worden er geen werken meer uitgevoerd aan wegen, rioleringen, straatbeeld en groenvoorzieningen. Wijk Haringrode is één van de laatste buurten waar nieuwe stadsverlichting wordt geplaatst.
Leegstand en verkrotting vieren hoogtij. Enkele malafide zakenlui kopen oude huizen in de wijk en laten deze systematisch verkommeren om zo vat te krijgen op de prijzen van de plaatselijke huizenmarkt met als gevolg een daling van de huizenwaarde en een stadsvlucht van de oorspronkelijke bewoners.
Naast het fenomeen leegstand en verkrotting maken een aantal huizeneigenaars misbruik van de stroom asielzoekers en de economische vluchtelingen uit de voormalige sovjetlanden. De wijk Haringrode ontsnapt zoals ook andere wijken uit de 19de eeuwse gordel niet aan het fenomeen “huisjesmelkerij”. Uit voornoemde landen vestigen zich in die omgeving ook maffioso en Oost Europese dievenbenden die vanuit de wijk opereren en met de buit vertrekken naar hun land van oorsprong.
Parkeerproblemen en onoverzichtelijk gebruik van de openbare weg door sluipverkeer, parkeer willekeur en fenomenen als sluikstort ontsieren de straten.
De situatie is het ergst in de straten rond het militaire hospitaal, Boomgaardstraat, Isabellalei, Lamorinièrestraat en Lange Leemstraat en dreigt als een olievlek geleidelijk uit te breiden naar de randen.
Werkgroep Isabellalei
Het is in deze situatie dat, in 1997, de bewoners van de Isabellalei samen met de middenstand een halt trachten toe te roepen aan de verloedering. Een werkgroep brengt de overheid door acties en vergaderingen op de hoogte van de achteruitgang van de buurt en van de situatie die veel gelijkenis vertoont met de situatie rond de 2060 wijk “ Stuyvenberg” waar de problemen al geruime tijd wel onderkend worden en aangepakt.
De wijkpolitie, de wijk Haringrode functioneert dan onder het kantoor De Wittestraat in Berchem , woont de vergaderingen bij. De afdeling van politie “ Krot Op” die zich uitsluitend bezig houden met het aanpakken van verkrotting, leegstand en huizenmelkerij worden ingeschakeld. Dit resulteert in een succesvolle aanpak van deze malafide praktijken.
Tijdens de jaarovergang 2000-2001 geeft de werkgroep met de medewerking van de militaire overheid een nieuwjaarsreceptie in de Officiersmess Antigoon. De kleine successen van de werkgroep Isabellalei geven de aanzet om de verzuring en moedeloosheid in andere straten om te zetten naar enthousiasme en het bewustzijn dat mits de nodige eigen inzet er veel kan veranderen.
Begin 2001 wordt het Wijkcomité Haringrode boven de doopvont gehouden.
Wijkcomité Haringrode
In elke straat van de wijk is er wel iemand die de noden van zijn straat ter harte neemt en als vrijwilliger zijn medewerking verleent om de problemen aan te pakken, naar oplossingen te zoeken en ook het feesten niet vergeet.
Op de maandelijkse vergaderingen is elke buurtbewoner welkom om zijn straatprobleem of ervaringen uit te wisselen.
Naast de gerichte wijkpolitie Zone Centrum, waaronder Haringrode sedert 1999 terug resulteert, zijn op regelmatige basis ook diverse stadsdiensten aanwezig.
Het wijkcomité werkt met een tiental vaste medewerkers op vrijwillige basis en staat elke tweede dinsdag van de maand garant voor een wijkvergadering in het Huis van de Sport in de Boomgaardstraat .
In het hoofdstuk verwezenlijkingen wordt duidelijk dat het meer dan tienjarig bestaan van het wijkcomité zijn vruchten afwerpt en de geleidelijke heropbloei van de wijk veel te danken heeft aan de trouwe vaste medewerkers en de vele sporadische ondersteuning door de kennis van verschillende experts in de diverse dossiers. Wij zijn ook dank verschuldigd aan de verschillende overheidsdiensten van stad Antwerpen en politici, die open stonden om met ons de probleemstellingen aan te pakken. ( zie hoofdstuk partners- overheidsdiensten).